Aslında birkaç noktada yorumunumuzunuza eklemek istediklerim var, kelle koltuktalık ve güncel siyasetle ilgili. Ötesini siz gayet güzel dile getirmişsiniz.

Güncel siyasetin içinde-dışında olmak dediğimde aklıma hep son dönem fransız felsefecileri gelmekte. Dönem itibariyle de siyasi olmamanın eşeklik sayılabileceği bir zamanın çocukları olan bu zatların her biri en az bir kez hapis görmüştür. Althusser’in durumu biraz farklı tabi, insan karısını boğmaz, ayıptır, yazıktır, günahtır.

Kelle koltuktalık denince de hep leibniz gülümser göksel babmızın yanındaki koltuğundan yüzüme. Ben de ona sırıtırım pis pis.

Bu bir hoşgeldin yanıtı olsun dominicen ricardo, bilahare halleşiriz.

yorumu çok uzatmamak adına bir takım kaynak zaman ve mekan örneklerine girmeden, türkiye’deki felsefe güdüklüğünü; güncel siyaset ile olan tahterevalli ilişkisine bağlıyorum naçizane. aydın veya düşünen insanlarımız o kadar kısıtlı ki; belki biraz da mecburiyetten boğazlarına kadar güncel siyasete batıyorlar. bunu da pejoratif bir yaklaşımla söylemiyorum, yanlış olmasın. ama kafası rahat, kendini felsefenin dipsiz kuyusuna sadece rakı sofralarında yalandan değil, tüm bir ömür boyunca kelle koltukta bırakabilecek pek baba/yiğit barınmıyor bu topraklarda. özellikle batı-bostancı’da büyük sıkıntı var. acil irisinden feylesoft lazım. hem yumuşak, hem hesaplı.